http://podcast.irib.ir/public/uploads/snapshot/1522.jpg

خداوند در قرآن کریم به نعمت زبان اشاره فرموده و می فرماید: «الرَّحْمنُ عَلَّمَ الْقُرْآنَ خلق الانسان عَلَّمَهُ الْبَیانَ»1

زبان عمده ترین وسیله ای است که مردم به کمک آن با یکدیگر ارتباط فکری برقرار می کنند و ایجاد تفاهم و انتقال مفاهیم از طریق زبان صورت می گیرد. در یک جمله زبان ملاک ارزش و معرف شخصیت انسان و ترازوی عقل اوست.

حضرت علی ـ علیه السلام ـ می فرماید: «المرءُ مخبوء تحت لسانه؛2 شخصیت هر کس در پی زبان اوست» زبان با تمام فوائدی که برایش ذکر می شود مفاسد و آفاتی نیز دارد که باید آنها را شناخت تا با کنترل زبان، از ابتلاء به آن آفات پیشگیری و اجتناب ورزید.

در قرآن کریم آمده است: ای کسانی که ایمان آورده اید نباید قومی قوم دیگر را مسخره کند، شاید آنها از اینها بهتر باشند، و نباید زنانی زنان دیگر را مسخره کنند، شاید آنها از اینها بهتر باشند.از یکدیگر عیب مگیرید، و به همدیگر لقبهای زشت مدهید، چه ناپسندیده است نام زشت پس از ایمان. و هر که توبه نکرد آنان خود ستمکارند.»3

خداوند در آیه دیگر می فرماید: وای بر هر بدگوی عیبجویی.« وَیْلٌ لِّکُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ.» 4

راه نجات در چیست ؟

در روایتی داریم که حضرت رسول ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمود: «هر که متعهد شود محافظت آنچه میان دو فک اوست که زبان باشد، و آنچه میان دو پای اوست، من از برای او بهشت را متعهد می شوم.»5

شخصی به آن حضرت عرض کرد که: راه نجات چیست؟ فرمود: زبان خود را نگاه دار.6 و دیگری عرض کرد که: از چه چیز بیشتر بر من ترسیده شود؟ زبان او را گرفت و فرمود: این و فرمود بیشتر چیزی که مردمان را داخل جهنم می کند زبان است و شهوت.7

حضرت علی ـ علیه‎ السلام ـ می فرماید:«به خدا سوگند، باور نمی کنم بنده ای زبانش را حفظ نکند تقوائی سودمند به دست آورد.»8

پیامبر اکرم می فرماید: «بیشترین مردم به خاطر گناه و آفت زبان به جهنم می روند.» که در اینجا به بعضی از آنها اشاره می کنیم.9

در روایتی داریم که حضرت رسول ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمود: «هر که متعهد شود محافظت آنچه میان دو فک اوست که زبان باشد، و آنچه میان دو پای اوست، من از برای او بهشت را متعهد می شوم»

http://upload.ghashang.com/images/phw1ml4mxdmpl68p8cws.jpg

تا دهان بسته نشود دل باز نمی شود

تا عبد الله نشوی، عند الله نشوی

آنگاه است که از انسان اگر سر برود ، سحر نرود.

13547434071

در روایت آمده بیشترین افرادی که به جهنم می روند به خاطر زبانشان است.

 

چه زمانی صحبت کنیم؟آیا کسانی که زیاد صحبت میکنند اعتبار دارند؟؟

 

پیش چه کسانی چه حرفهایی بزنیم؟

 

حرف زدن بهتر است یا سکوت ؟

 

علی(ع):اگر ساکت باشی و دعوت به حرف زدنت کنند بهتر از آن است که حرف بزنی

 

و بهت بگویند ساکت باش.
سخن چینی

موسی نبی(علیه السلام)، چنان از نباریدن باران و دشواری حال امتش آشفته شده بود که برای چندمین بار، راه همیشه ای را که برای قحطی یا نباریدن باران، آزمایش کرده و جواب گرفته بود تکرار کرد: از مردم خواست تا برای دعا به صحرای بیرون شهر بروند... و خودش نیز مانند همیشه کمی زودتر رفت و روی بلندترین جای کوه که جای ایستادن نیز داشت، ایستاد... تا ظهر، دعا کردند؛ اماخبری از رسیدن ابرهای رحمت خدا نشد.

موسی نبی(علیه السلام) درمانده و مضطرب، از خدا پرسید:

- خدایا! این کار همیشه ماست و هر بار که پاسخی نمی دادی، می فرمودی اشکال کار ما کجاست... امروز هم بگو تا رفعش کنیم...

خداوند پاسخ داد:

- میان مردمی که برای دعا آمده اند، کسی است که عادت دارد با رساندن حرف آدم ها به هم، اختلاف بیندازد... نمی گویم کیست؛ امابا صدای رسا پیامم را بگو... یا از مردم فاصله می گیرد یا توبه می کند... آن وقت، ابرهای باران آور را خواهم رساند...

سخن چین، مجموعه ای از گناهان است... چون هر بار که متوجه شود کسی حرفش را باور نمی کند، دروغ خواهد گفت... تهمت خواهد زد... هنگام نبودن دیگران، بدگویی شان را خواهد کرد و برای اینکه حرفهایش را بپذیرند، اغراق نیز خواهد کرد.

اگر کسی را به سخن چینی شناختی و مطمئن شدی، هرگز خبر و رازی را که به تو می گوید باور نکن... حتی اگر درست باشد.

دو دروغ، گناه نیست... یکی دروغی که هنگام جهاد و جنگ در راه خدا به دشمن می گویی... دوم، دروغی که به دو نفر می گویی تا آنان را دوباره به هم علاقه مند کنی و آشتی شان بدهی... و این نشان می دهد که خدا تا چه اندازه برای اصلاح و آشتی بندگانش ارزش قایل است.

 

نام چهل گناه از گناهان زبان

 

1-غیبت کردن                  2-دروغ گفتن                     3-قسم دروغ

4-وعده دروغ                     5-مزاح زیاد                            6-بدخلقی
 
7-دل شکستن                    8-آبرو ریزی                       9-تهمت زدن

10-طعنه زدن                11-حکم ناحق                  12-سرزنش بیجا

13-مسخره کردن               14-نا امید کردن                 15-ریا درگفتار

16-امر به منکر            17-نهی از معروف              18-زخم زبان زدن

19-شهادت نا حق            20-کبر در گفتار              21-شایعه پراکنی

22-بدعت در دین         23-رنجاندن مومن          24-فحش و ناسزا گفتن

25-خشونت در گفتار       26-سخن چینی کردن        27-به نام بد صدا کردن

28-شوخی با نامحرم           29-تملق و چاپلوسی          30-فریاد زدن بیجا

31-لعنت کردن مردم        32-اظهار حسد وبخل       33-با مکر و حیله سخن گفتن

34-خبری را ندانسته گفتن     
35-تحریف مسائل دینی    36-فاش کردن مسائل مردم

37-عیب جویی از دیگران     38-تصدیق کفر و شرک     39-بد زبانی هنگام

40-تقلید صدا کردن کسی
 
/ 0 نظر / 143 بازدید